21/05/2011

Une excellente quatrième édition

Bonjour à tous,

Pour la première fois, je me retrouvais au départ avec la fonction de capitaine de route. Avec un groupe au palmarès aussi chargé je savais que ma tâche n’ en serait point évidente, mais c’est de bon cœur que je m’y suis engagé. Ma première surprise fut que la moyenne de 6,5 que je me devais de respecter n’était pas si évidente. Ayant l’habitude de marcher en solitaire à une moyenne supérieure, la première section me servit d’étalon. Comme je m’y attendais je fus un rien trop vite. En soi pas un problème pour le groupe mais il fallait remédier afin de laisser le temps à la voiture de ravitaillement de se mettre en place. Dans la deuxième section, une situation délicate de nuit sans point de repère me mis un rien sur la mauvaise piste. Quelques mètres, le temps de s’en rendre compte et nous repartions sur le bon chemin. Non seulement la nuit tous les chats sont gris amis en plus tous les chemins se ressemblent. Force de constater que ce genre d’exercice n’est pas toujours une sinécure. Le vent s’étant levé, on m’à demandé pour abréger un rien la pause ravitaillement. Ce que je fis sans problème. Tout en gardant en tête mon heure idéale, je levai un rien le pied afin de remettre les pendules à l’heure.

La nuit se déroula ensuite sans anicroches. Mais qu’il est parfois difficile de se concentrer sur une moyenne quand on a un groupe puissant qui pousse sans cesse pour avancer plus vite. Une très bonne école. Les quelques passages délicats négociés sans trop de problèmes c’est avec un petit retard, un peu voulu pour permettre à nos ravitailleuses de ne pas devoir trop courir, que nous arrivâmes chez Kris afin d’y prendre notre première longue pause. Une fois de plus, le groupe, pressé sans doute d’en découdre sur la partie allure libre, mangea-t-on en moins de temps qu’il ne faut pour le dire, le Smos qui nous était dévolu. Ecourtant la pause afin de repartir à l’heure idéale avec l’accord de tous, nous reprîmes notre petit bonhomme de chemin. Le temps pour moi de faire une halte improvisée pourvue d’explications, en face d’une ferme ayant vu se dérouler en Août 1914 une partie des combats entre l’armée belge et l’envahisseur teuton et nous voilà reparti en direction de Zelem (via Loksbergen) ou ma tâche primordiale de Capitaine se terminait. Terminés de monter sur leurs freins, tous pouvaient maintenant laisser libre leur puissance.

Quant à moi, j’enfilai la casquette de lanterne rouge afin de rentrer les derniers moutons à la bergerie. Le malheur voulu qu’un peu plus loin, une flèche masquée par le soleil fut sujet à une erreur presque collective. Même avec le plan de cette section, reçu la veille, je me laissais piéger. Le malheur voulant que le contrôle déjeuner, se situant un km plus loin, nous repassions dans les environs après ce dernier. Une flèche de la section suivante étant visible, la majorité se trompa. Le temps de me rendre compte et 2 bons km s’étaient écoulés. Je retournais sur les lieux et tentai de remédier au mieux à la situation puis me laissai glisser vers le contrôle. Pendant que je mangeais, deux autres revinrent sur leurs pas c’est à trois que nous continuâmes sans plus nous tromper ensuite.

Et quelle suite, un parcours superbe, fait de passages dont toutes les nuances de vert se côtoyaient allégrement. Une nature luxuriante qu’un soleil bienveillant nous permis de découvrir tous ses charmes. Bref, un régal pour les yeux.

C’est donc les yeux plein de couleurs et le cœur en fête que nous rentrâmes à bon port après une marche fantastique dont l’initiateur n’à certainement pas à rougir. Quand à moi, mes deux fonctions successivement en pleinement réussies c’est avec une grande joie que je repris le chemin du retour. Prêt pour de nouvelles aventures, mais tous cela sera bien entendu une autre histoire à raconter prochainement.

Merci à tous, au club, à Kris et aux marcheurs.

Amitiés,

Hervé,

16:04 Gepost door VOS Schaffen | Permalink | Commentaren (0) |  Print | |

04/05/2011

Een zonovergoten vierde gildentocht wordt goed gesmaakt

De vierde Gildentocht zit er op. We kijken terug op een prachtige editie met vele wandelaars met een groot hart, heerlijk weer en onvergetelijke momenten.

Marc jacobs.jpg

Het zag er naar uit dat we dit jaar niet zouden ontkomen aan de nodige regen. Ook de weersvoorspellingen gaven buien aan. Het bleef uit. We konden het bijna niet geloven. De nacht ontwarde zich zelfs in een open sterrenhemel. En op zaterdag was het ronduit genieten. Tegen de 30 graden trokken we langs paden en wegen in de omgeving van Diest.

Zoals elk jaar was ook dit jaar het parcours gewijzigd. De nacht bracht ons opnieuw naar Halen en Waanrode. Miskom voegde we voor het eerst toe aan ons gildenparcours. 

 Vanaf Zelem bezochten we voor het eerste Lummen en omstreken. Het parcours werd opnieuw zwaar bevonden door de wandelaars. In maart berichtten de baankapiteins tijdens de voorwandeling nog dat ze de tocht minder zwaar vonden. Zo zie je maar hoe men van mening kan verschillen.

valei3beken.jpg

De gildentocht blijft niet te onderschatten door zijn zwaar parcours, beperkte overdekte controles in de nacht en maximum duur van 21 uren. De deelnemers zijn stuk voor stuk getrainde wandelaars. We hadden dit jaar slechts 1 wandelaar die de tocht niet heeft uitgewandeld. Ik had dit jaar het genoegen de derde groep tegen een snelheid van 6km/u te leiden. Ik bevond me in een groep waarvan de wandelaars zich zelf zeer goed konden inschatten. wanneer het moeilijk ging zakten ze wat terug. Nooit lieten ze zich opjagen door tijdsschema's. De laatsten die binnenkwamen na 21u. hebben veel, heel veel karakter vertoond. Mooi.

Heel anders ging het er aan toe in de eerste groep, waar men van het eerste moment het tempo al de hoogte in wou drijven. Vanaf de vrije wandeling gingen velen er stevig in. Wij moedigen het sportwandelen aan maar betreuren het feit dat sommige wandelaars zo ver gaan dat ze in het ziekenhuis belanden. Dat is de reden waarom alle baankapiteins de groep voorrang geven in plaats van het tijdsschema. Dat is niet altijd makkelijk voor sommigen die tempo willen aanhouden, of sneller willen. Maar wat voor ons telt is dat we elke wandelaars op een aangename manier over de meet kunnen krijgen. Daar zijn al onze baankapiteinen van elke groep zeer goed in geslaagd.

Proficiat aan alle straffe wandelaars, de baankapiteinen die kei hard hebben gewerkt, al onze vriendelijke VOSmedewerkers die het meest kleur geven aan het ganse gebeuren!

Wij willen langs deze weg onze sponsors ook in de verf zetten. Rudy van Dorne Sport die al vier jaar op rij in ons gelooft en er voor zorgt dat de aankomst nog meer de moeite waard is. Dit jaar heeft Yvan van Karmijn zich met veel plezier vervoegd als sponsor bij Rudy. Na de blauwe en zwarte shirt, krijg je nu na vierde deelname een rode shirt. Kan je de shirt en badge van de gildentocht kopen? Neen, enkel na het beëindigen van de tocht kan je er één in het bezit krijgen.

Dank je wel René Smets en Steven Jaspers voor jullie prachtige fotoreportage respectievelijk het vierde jaar en tweede jaar op rij. Alle hun fotoreportages vind je rechts terug en kan je bekijken door simpel te klikken op hun naam en jaar van de tocht. Dit jaar hebben Guy Verhelst en Paul Bastiaans ook werk gemaakt van prachtige reportages. Bedankt mannen! Wandelen en foto's trekken is een stiel apart.

herinnering Warre.jpg

Eén minuut stilte voor onze Warre toonde aan hoeveel respect de gildentocht wandelaars hebben voor hem. vele wandelaars van zijn groep hebben hem gemist. Dat was voelbaar en te horen. Maar we zullen niet zonder hem op stap gaan. De Warre zal elke gildentocht mee blijven stappen. En als ge van daar boven uit dan nog voor goed weer kunt zorgen hebben we toch ne goeien deal, niet?!

Alle nieuws over de volgende editie proberen we regelmatig op deze blog te zetten. We gaan ons uiterste best doen rekening te houden met jullie opbouwende kritiek. Koffie in de nacht, als het kan iets meer toiletten voor de dames in de nacht, nog meer pijlen hangen (al kunnen we er natuurlijk ook een long distance walker van maken?!),...

Alle tips en opmerken kan je posten als reactie.

We hopen tot volgend jaar

Kris hazenbosch

VOS Schaffen

groepsfoto6.5.JPG

groepsfoto6.2.JPG

00:58 Gepost door VOS Schaffen | Permalink | Commentaren (7) |  Print | |